زنگــ انشا

مادر چه واژه زیبایی حتی زمزمه کردن نامت به من شادی و امید می دهد ،نمی دانم چرا تو همیشه الگوی صبر و مقاومتی ،همیشه در برابر مشکلات می ایستی و چون آیینه دلی صاف داری زلال چون آب و بزرگ چون دریا و پاک و لطیفی آن گونه که عشق در آن غوطه ور است و این را هم می دانم که محبت هایت از تمام دریاها و اقیانوس ها فراتر است و بی کران تر

مادرم!می دانم همیشه یار و یاورم بودی در سختی ها کمکم کردی چون خورشیدی بر من تابیدی و خواهی تابید ،چشمانت چون الماس می درخشد و قلبت به زلالی آب و ایینه است

بدون تو کانون گرم خانواده صفایی ندارد ف،اصلا خانواده ای وجود ندارد پس چه زیباست همین جا سبدی گل یاس تقدیمت کنم و دستان لطیف و نرمت را ببوسم ،دوستت دارم مادر این شهر زیبا تقدیمت:

گل های بهشت سایه بانت

یک دسته ستاره ارمغانت

یک باغ پر از گلای نرگس

تقدیم به قلب مهربانت

نوشته ای از فاطمه شرفی

همان مادری که مرحم هر دردی است و همدم تنهایی های شبانه

مادرم نمی دانم چگونه تو را توصیف کنم و برایت جمله های بنویسم که لایق وصف تو باشد

تو همان کسی هستی که بیش از همه دوستش دارم ،من با نگاه تو به دریچه ی دنیا نگریستم و با تو لحظه لحظه آوای زندگی را گوش دادم،دستانت برایم گرمی آفتاب را به ارمغان آورد و با هوای تو تنفس می کنم و زنده ام ،من همیشه محتاج نگاه تو هستم همان نگاهی که بیشتر از جانم برایم ارزش دارد.

همان گونه که بزرگان گفته اند:بهشت زیر پای مادران است

آری مادرم لایق این بهشت هستی و خواهی بود چرا که با وجود پاکت دنیا برایم از بهشت زیباتر است و اگر نباشی از شب سیاه تر است که دلم نمی خواهد لحظه ای بدان بیندیشم

تو مرا در دامان پرمهر و محبت خویش پروراندی ،تو خالق من بعد از خدا هستی و باز هم می گویم واژه ها خیلی ناچیز است در وصف تو و نمیدانم چگونه زحمات تو را جبران کنم فقط می نویسم:

دوستت دارم باورش با تو.....

نوشته ای از ملیحه سرحدی

مادریعنی لطف و مهربانی که گمان می کنم معنی آن راجزنسیم درک نمی کند.مادریعنی مکمل زندگی، وقتی که کنارش هستی انگارآرامش تمام دنیادراختیارتوست وچه زیباست هنگامی که دستان زیبایش رامی بوسی واشکی که ازگونه هایت جاری میشودکه هیچ وقت قادربه پاک کردنش نمی شوی ویقین دارم لحظات زیبای با اوبودن همان بهشتی است که خدادراین دنیابه ما داد.

مادریعنی حسی زیبا که هیچ وقت نمی توان توصیفش کرد وقصه اش قصه ی شمع وپروانه است که هیچ فردی معنی واقعی آن رادرک نمی کند،اگرنباشد،نمی دانم قطارزندگی برروی کدام ریلش حرکت می کند وخورشید با کدام پرتو خود به زمین می درخشد و زندگی چگونه بدون اوجریان خواهد داشت اوکه به من آیین زندگی را پیچیده درنقاشی های کودکانه ام آموخت وگفت زندگی زیباست به شرط آنکه بدانیم چگونه زندگی کنیم.

 فاطمه دادپور

ای مادر ای که چون باران بر قلب تشنه ی محبت من باریدی

نامت بر تارک قلبم حک شده و تمام وجودم با تو انس گرفته به وسعت آسمان ها دوستت دارم که چون کبوتر بر آسمان آبی دلم  پرواز می کنی

مادر تو بذر عشق بر قلبم می پاشی بذری که گل های آن همه دست دعا به سمت خدا دراز کرده کرده اند به تعداد تمام گل های دنیا،،صدها سبد گل رزسرخ تقدیم به تو که  بهترینی

مادر ای که الفبای زمانه را به من آموختی و به من راه درست زیستن یاد دادی... ای که در امواج متلاطم دریای حقیقت زندگی،پشتم بودی دوستت دارم

نرگس باقری